پایگاه خبری انصارحزب الله: «پدر سوخته» واژه اي است كه فرهنگ دهخدا آن را مصداق کسی (پدری) مي داند که «سوخته» شده باشد ، ولی این سوختگی از آتش یا گرما نیست، بلکه سوخته به معني باخته یا بازنده در یک بازی یا یک مبارزه است.

ما در ابتداي اين نوشتار واژه «پدر سوخته» را معني كرديم چون گزارش پيش رو يكي از مصاديق عيني براي درك مفهوم «پدر سوختگي» است. از طرفي در همين ابتدا سنگ خود را با جماعت «پدر سوخته» واكنديم تا فردا نگويند «يالثارات» به ما فحاشي كرد.

همچنين يك فرض سوم هم براي ما مطرح بود و آن اينكه شايد عده اي ندانند كه تا چه اندازه «پدرسوخته» هستند و لذا با آگاهي از تعريف «پدر سوختگي» و مصاديق آن «شير فهم» شده ، شاید به اصلاح روي آورده و آب توبه بر فرق مبارك ريزند.
خب! القصه ...

سوراخ در سوراخ

۱- ماجرا از آنجا آغاز شد كه هشتم شهريور ماه سال جاري ، رئیس پلیس اماکن ناجا اعلام كرد كه براساس قانون اشتغال و تردد زنان در قهوه خانه‌ها ممنوع است و چون کافی شاپ ها هم ذيل همين قانون قرار مي گيرند لذا اشتغال زنان در «كافي شاپ» نيز ممنوع است. اعلام اين خبر در حكم «ثلمه اي» (سوراخ) بر تارك ليبرال مسلكان و كاروان رسانه اي آنان بود كه در صدد پر كردن آن برآمدند تا مبادا پاي زنان از اين «سوراخ هاي تنگ و تاريك و مرموز» بريده شود.

«كافي شاپ» را از آن جهت «سوارخ تنگ و تاريك و مرموز» ناميديم كه روزنامه «اعتماد» در ستون «پيدا و پنهان» خود در روز سوم آذر ۱۳۸۸ يعني همان روزهاي جولان فتنه گران ، خبر از دستگيري ۶ جرثومه فتنه چي در روز ۲۸ آبان همان سال در يكي از كافي شاپ هاي تهران داده بود كه ظاهرا گعده اي ضد امنيتي گرفته بودند.

اما همين روزنامه كه يد طولايي در سوژه سازي براي ضد انقلاب دارد روز پنجم مهر ماه سال جاري نيز با انتشار گزارشي درباره پلمپ «سوراخ هاي تنگ و تاريك و مرموز» در لواسان جريان ساز شد.

اعتماد در مطلع گزارش خود كه از سوي ساير «پدرسوخته ها» گرته برداري شده بود نوشته بود: «مدت دو هفته مي‌شود كه به گفته كسبه اين شهر ون‌هاي پليس هر شب اقدام به پلمپ رستوران‌ها و كافه‌ها مي‌كنند. بيشتر اين اخطار‌ها يا پلمپ‌ها به كافه‌هاي اين شهر است و با دلايلي از جمله بدحجابي ، سد معبر و فساد اين مغازه‌ها بسته مي‌شوند. وارد لواسان كه شويد از ابتدا تا انتهاي آن شبيه بلواري است كه در دو طرف اين بلوار مغازه‌هاي مختلفي وجود دارد اما بيشتر اين اتفاق‌‌ها در انتهاي لواسان رخ مي‌دهد ، البته مغازه‌هايي كه براي افراد مشهوري از قشر ورزشكار يا هنرمند است از خطر پلمپ در امان است و به گفته خودشان تا امروز براي آنها مشكلي به وجود نيامده است. «اعتماد» در گفت‌وگو با معاونت اجتماعي ناجا ماجرا را از آنها جويا شد كه آنها تاكنون پاسخي به ما ندادند.»

و بر اين اساس مي توان گفت كه پروژه «سوراخ بر سوراخ» براي جبران باخت (پدرسوختگي) از سوي طيف «پدر سوخته» در دستور كار قرار گرفت كه تيتر «زنجيره اي» آن عبارت بود از: «پلمپ زنجیره‌ای کافه‌های لواسان»

«پدرسوخته بازي» ، «اعتماد» در حالي بود كه خبرگزاری «آسوشیتدپرس» در گزارشي كه ۲۴ اسفند سال۹۲ منتشر نموده بود یکی از ویژگی‌های کافه‌ها و کافی شاپ‌های تهران را حضور شانه به شانه و صمیمانه! دختران و پسران در کنار یکدیگر عنوان کرده و از استعمال سیگارهای آمریکایی و پخش موسیقی‌های غربی و استفاده از تصاویر و نمادهای غربی در کافه‌های تهران ابراز تعجب نموده و نوشته بود:«اکثر مشتریان کافه‌های تهران، حامیان روحانی هستند.»

«آسوشیتدپرس» ، همچنين نوشته بود كه طی دو سال گذشته تعداد کافی شاپ‌ها در ایران به طور قارچ‌گونه رشد کرده است. خبرنگار اين خبرگزاري هم‌چنین در گفتگويي با دختران و پسران حاضر در این کافه ها از قول آنان علت حضور در این مکان‌ها را آزادی موجود در آنجا برای استعمال سیگار و ارتباط با جنس مخالف عنوان كرده بود و برهمين اساس در پایان گزارش خود مهم‌ترین عامل رشد کافی شاپ‌ها در تهران را آزادی موجود در آنها نسبت به روابط پسر- دختری دانسته بود.

كافه‌دارهاي پدرسوخته

۲- اما وظيفه پيشين در دور جديد اقدامات «پدرسوخته مابانه» از سوي روزنامه شهروند در روز اول آذر ماه سال جاري آغاز شد. اين روزنامه با انتشارگزارشي كه دستمايه طيف متبوعش قرار گرفته بود با اشاره به اتفاقات هفته ماقبل آن نوشته بود: «هفته‌ای که گذشت برای کافه‌نشینهای تهرانی ، هفته خوبی نبود؛ تعداد زیادی از آنها در هفته گذشته، بنا به عادتشان به کافه همیشگی‌شان رفتند اما در آن را بسته دیدند و پلمپ. آنطور که صاحبان چند کافه به «شهروند» می‌گویند در هفته گذشته ٢٦ کافه در تهران پلمپ شده است.»

اين روزنامه به نقل از كافه نشين ها نوشته بود: «آنها می‌گویند این بی‌سابقه‌ترین موج پلمپ کافه‌ها در تهران است. محمد ، صاحب یک کافه در خیابان کریمخان به «شهروند» می‌گوید شنبه هفته گذشته ماموران پلیس اماکن به کافه تحت مدیریت او مراجعه کرده و گفته‌اند که به دلیل «رعایت نکردن بعضی شئونات» کافه آنها پلمپ می‌شود: «کافه ما یک‌سال و دو ماه است که افتتاح شده و تا به حال هیچ تذکری به ما داده نشده بود اما شنبه هفته گذشته از پلیس اماکن فاتب مرکزی به کافه ما آمدند و گفتند که کافه‌مان پلمپ می‌شود.»

شهروند درضجه و مويه خود براي كافه نشين ها در ادامه نوشته بود:«این نخستین‌بار نیست که پلمپ کافه‌ها و حتی قهوه‌خانه‌ها در تهران خبرساز می‌شود ولی این بار به نظر می‌رسد کافه‌هایی در تهران پلمپ شده‌اند که جزو معروفترین و پرمشتری‌ترین کافه‌ها در تهران بوده‌اند. کافه‌های «گندم ، مون ، لورکا، کیوسک ، آوانسن ، هیچ و ...» جزو این کافه‌ها بوده‌اند.»

در ادامه اجراي پروژه پدرسوخته بازي ، صاحب یکی دیگر از کافه‌های پلمپ‌شده به «شهروند» می‌گوید: «سه‌شنبه هفته گذشته ماموران پلیس اماکن حکم پلمپ کافه‌مان را آوردند.هر چند قبلا هم ما تذکراتی را از پلیس اماکن گرفته بودیم اما این بار گفتند که باید کافه پلمپ شود. من شخصا آمار ٢٦ کافه را از همکارانم شنیده‌ام که پلمپ شده‌اند.» شهروند در ادامه به نقل از اين «كافه دار پدرسوخته» مي نويسد: «او هم رعایت نکردن حجاب ، کشیدن سیگار و کنار هم نشستن دختران و پسران را از دلایل پلمپ کافه تحت مدیریتش اعلام می‌کند. پلمپ گسترده کافه‌های تهران درحالی اتفاق می‌افتد که همین دوماه پیش، پلمپ بیش از١٠ کافه و قهوه‌خانه در لواسان هم خبرساز شد.»

«پدرسوخته‌بازي» رسانه‌اي

۳- البته فاز سوم پدرسوختگي كه پس از آتش تهيه شهروند آغاز شد عبارت است از ارائه تحليل و ساخت وصله براي سوراخ ايجاد شده از سوي ناجا.

در اين رابطه نوشتار «ابطحی» ، همان فتنه چي سابق كه مدتهاست به لطف رافت اسلامي ، «ول» مي گردد در صفحه فیسبوکش ، دستمايه رسانه‌هاي طيف «پدرسوخته» شد. او در نوشتار كوتاهي با عنوان «چرا حمله به کافی شاپ؟» نوشته است: «حمله به کافی شاپ ها، نتیجه اش کشانده شدن آدم ها به مکان های خلوت تر است. فوق فوقش ،کافی شاپ ها جای حرف است و گفتگو و دود سیگار و قهوه. حکومتی که واقعا بخواهد به نسل جوانش برای صیانت اخلاقی کمک کند ، باید حمایت همه جانبه از مراکزی مثل کافی شاپ ها کند تا راه رسیدن به مکان های خلوت و بی ضابطه ناهموار باشد. نا امن کردن محیط های گفتگویی و حمله به کافی شاپ ها،‌ که این روزها در تهران اتفاق افتاد، واقعا به نفع اخلاق نیست. به مردممان حرمت بگذاریم. به جوانانمان رحم کنیم ...»

- بر اين اساس پايگاه اطلاع رساني روزنامه «بهار» كه فعلا براي چندمين بار پياپي در توقيف به سر مي برد با استناد به اباطيل ابطحي نوشته است:«در تاييد اين سخن (منظور همان نوشتار ابطحي است) ، بايد افزود: بسياري از اقدامات در حال انجام در كشور و تازه‌ترين آن يعني بستن کافی شاپ‌ها، نشان دهنده‌ مبارزه‌اي فراگير با پست مدرنیته است. شرایط پست مدرن همه چیز را زیر سوال می‌برد ؛ تمامی ساختارها ، ارزشها ، قوانین ، و به طور خلاصه – چنانکه مارشال برمن می آموزد- تمامی آنچه سخت و استوار است. دستور مبارزه و سرمایه گذاری برای آن ، ممکن است مظاهر پست مدرنیسم را از بین ببرد ، در جامعه مظاهر مدنیت کاهش یابد و جایی برای همنشینی و رد و بدل کردن افکار و ایده ها نباشد ، افراد نتوانند از بی ساختاری به لزوم ساختار برسند ، و به طور خلاصه تکثر جای خود را بدهد به تعریف شدن در ساختارهای خاص مورد تایید گفتمان غالب ، ولی حقیقت آن است که تمامی ساختارهای سخت و استوار مدتهاست که برای بسیاری زیر سوال رفته و رد شده است و برای بسیاری دیگر به لرزش در آمده است و این روند ادامه نیز خواهد یافت.

حال سوال اینجاست که پیامد نپذیرفتن این حقایق برای جامعه ما چیست. گمان می رود پیامد آن از سالیان پیش آغاز شده است و در صورت عدم تسلیم گفتمان غالب در برابر واقعیات ، ادامه نیز خواهد یافت.

- خب ! «پدرسوخته» به اين «پررويي» هم نوبر است! البته اين صراحت خودش نوعي حسن است. پايگاه خبري اين روزنامه توقيفي ديگر با چه زباني بايد بگويد پلمپ كافي شاپ ها يعني بستن سوراخ هايي كه در حال به چالش كشيدن ارزش ها و قوانين استوار حاكم بر جامعه است. اين عضو جامعه «پدر سوخته» چطور بايد پدرسوختگي خود را در فتنه ۸۸ فرياد بزند؟ در حالي كه نوشته: «حقیقت آن است که تمامی ساختارهای سخت و استوار مدتهاست که برای بسیاری زیر سوال رفته و رد شده است و برای بسیاری دیگر به لرزش در آمده است و این روند ادامه نیز خواهد یافت.»

لزوم تمشيت پدرسوخته‌ها

به نظر مي رسد وقت نتيجه گيري و ارائه راهكار است!

۱- پليس اماكن براساس وظيفه قانوني خود ، برخي كافه‌ها را به دليل تخلف كه عبارت بوده از اشاعه فسق ، پلمپ كرده است.

۲- حاميان اشاعه فسق طبق معمول از يك رخداد كه براساس اجراي وظايف ذاتي نيروي انتظامي حادث شده يك جريان ساخته و روي آن سوار شدند تا به روند اشاعه فسق كمك كنند.

۳- همين طيف در قضيه اسيد پاشي ، نقش تعيين كننده و جريان ساز داشتند. آنان قصد داشتند از آن پديده از يك سو به عنوان دست آويزي براي متوقف كردن گروههاي امر به معروف و نهي از منكر استفاده كنند و از سوي ديگر روند تصويب طرح حمايت از آمران به معروف را تحت تاثير قرار دهند كه با ورود تشر گونه رئيس محترمقوه قضائيه «لال» شدند.

۴- حالا هم همان روند در قبال مسئله ديگري آغاز شده ، با اين تفاوت كه مورد پيشين ، طرف حساب جريان رسانه اي پدرسوخته، دستگاه قضائي بود و حالا ناجا.

راهكارها:

الف- به نظر مي رسد براي پايان دادن به پدرسوختگي يك جريان خاص ، رياست محترم قوه قضائيه بايد باز هم به مسئله ورود پيدا كنند چون بالاخره خداي ناكرده ، ناجا ضابط همين قوه است و احتمالا مامور وزارت خارجه يا شهرداري نيست! كما اينكه ايت الله آملي لاريجاني در تعيين حدود و ثغور و خط قرمزهاي هسته اي سخنان درخورد توجهي ادا فرموده اند.پس ضرر ندارد اين بار هم در حمايت از ضابط دستگاه خود ، توپ و تشري به جريان پدرسوخته رسانه اي بزنند.

ب- هرچند به نظر مي رسد راه صواب اين باشد كه جريان ساز اصلي را به اتاق تمشيت احضار كنند تا تفحصي صورت گيرد. چون ممكن است اساسا ساخت جريان پدرسوخته بازي ، يك پروژه امنيتي باشد. كما اينكه به نظر مي رسد در مورد مسئله اسيد پاشي هم اگر مامورين اطلاعاتي سروقت ايسنا يا خبرنگار آن به عنوان رسانه جريان ساز اصلي مي رفتند و زحمت يك بازجويي كارشناسي را مي كشيدند احتمالا به سرنخ هاي مهمي دست مي يافتند. كه البته هنوز هم در اين رابطه دير نشده و باب كشف باز است.

ج- اساسا «پدرسوخته بازي» رويه اي است كه هرگاه حزب الله يا نهادهاي حكومتي اراده اي براي برخورد با منكرات يا هر تحرك معاند با ارزشهاي اسلامي و انقلابي به خرج مي دهند مي دهند آغاز مي شود. لذا به نظر مي رسد بايد با شناسايي بازيگران اين پروژه «پدرشان را درآورد» تا دست از پدرسوخته بازي بردارند.

در چرايي كاربرد اين واژه نيز بايد گفت بر اساس تعريف فرهنگ دهخدا ، فلسفه «پدر درآوردن» اين است كه در مصر باستان اگر کسی از کسی پولی وام می‌گرفت و بدهکار می‌شد ضمانت بدهی، جسد مومیایی پدرش بود و اگر نمی‌پرداخت طلبکار حق داشت مومیایی پدر را از تابوت درآورد و بسوزاند. به همين دليل ما هم پيشنهاد مي كنيم قوه‌قضائیه براي پايان دادن به فرايند «پدر سوختگي» چنين كند و پدر اين جريان را از گور درآورد تا درس عبرتي باشد براي سايرين.

پایگاه خبری انصارحزب الله: حدود ۵ سال از فتنه براندازانه سال ۸۸ مي‌گذرد. فتنه‌اي هولناك و بزرگ كه مي‌رفت تا از يك بيماري صعب به حادثه براندازي نظام اسلامي منجر شود و اركان نظام را در معرض تهديد جدي قرار دهد اما نتوانست. فتنه‌اي تا آن اندازه عظيم كه حتي خواص دلسوز كشور عنوان كردند كه از هشت سال دفاع مقدس نيز سخت‌تر بود.

اين فتنه در تمام مختصات خود واضحاتي داشته است كه هر چشم بيننده‌اي و هر عقل محضي به روشني آنها را مي‌بيند و در‌مي‌يابد. در واقع، اين خصلت‌ها غير قابل انكار هستند و پيرامون اثبات آنها حتي نياز به ارائه اسناد و مدارك ثقيل هم نيست.

و يكي از اين خصلت‌ها نيز شكل‌گيري و راهبري اين فتنه عظيم در «دامان اصلاح‌طلبان» بود. طيفي سياسي كه از دوم خرداد سال ۷۶ بروز رسمي‌تري در سپهر سياست كشور يافتند. آنها تا قبل از سال ۷۶ بيشتر با عنوان چپ‌ها شناخته مي‌شدند.

اعضاي جرياني كه البته خود مدعي نام «خط امام» بودند اما پس از رسميت يافتن در سال ۷۶، در مقابل حمله به شخص امام(ره) در جمله مشهور اكبر گنجي كه گفت: «او(امام) به هر حال یک روزی به موزه خواهد رفت و هیچکس نمی‌تواند جلوگیری کند» سكوت كردند و اين سكوت تا همين اواخر كه عيسي سحرخيز از مقامات دولت اصلاحات به يك سايت ضد انقلاب گفته است:‌«خیلی‌از اصلاح‌طلبان هم بر خلاف اول انقلاب دیگر علاقه‌ای به آقای خمینی ندارند» همچنان ادامه دارد!

«فتنه ۸۸» نيز يكي از فرازهاي زندگي سياسي اصلاح‌طلبان است. فرازي كه البته مثل منصه‌هاي قبلي نمي‌تواند دچار نسيان شود و همچنين اصلاح‌طلبان را بصورت عيني‌تري در معرض بدبيني‌نظام اسلامي قرار داده است.

بدبيني‌هايي تا آن اندازه بزرگ و البته اصولي كه حتي محمد خاتمي نيز در ديداري كه چند هفته قبل با تني چند از اصلاح‌طلبان برگزار كرد آنرا مورد اشاره قرار داد و مؤكداً از اين گفت كه اصلاح‌طلبان بايد اين بدبيني‌ها را حذف كنند.

۵ سال تلاش غير قابل قبول براي حذف بدبيني‌هاي نظام

اما پس از فتنه سال ۸۸ كه از همان روزهاي نخست خود و حتي بر اساس نظر برخي تحليلگران، از يكسال مانده به انتخابات خرداد سال ۸۸ نيز خارجي بودن، جعلي بودن و توطئه بودن آن براي همه مشخص شده بود؛ جريان اصلاحات و چهره‌هاي شهير اين جريان تلاش كردند تا با رويكردهايي بطیئ و غير ملموس و با بروز رفتارهايي كه در ظاهر عذرخواهي نبودند اما در معنا مي‌توانستند عذرخواهي هم تلقي شوند؛ به سپهر رسمي سياست كشور بازگردند.

تلاشي كه البته طي ۵ سال گذشته ناكام مانده است و اگرچه طي ماه‌ها و هفته‌هاي اخير رويكرد سریع‌تر و وسيع‌تري به خود گرفته است اما همچنان بيشتر به يك عذرخواهي فتنه‌گرانه شبيه است تا به يك «توبه نصوح» و عذرخواهي واقعي.

اصلاحات: تقلّب نشد

يكي از مشهورترين و جالب‌ترين اين تلاش‌ها نيز فايل صوتي منتشر شده از محمد خاتمي ليدر جريان اصلاحات است كه چند سال قبل در جلسه‌اي سياسي گفته بود: «من نمي‌گويم تقلّب شد»!

صحبتي كه اگرچه بسيار تا بسيار مهم ارزيابي مي‌شد اما همه مي‌دانستند كه بوي عذرخواهي واقعي از آن استشمام نمي‌شود و قابليت اين را ندارد كه خبط و خطاهاي خاتمي در فتنه سال ۸۸ به واسطه آن بخشيده شود.

جمله مشهور ديگري كه در همين رابطه بيان شد، صحبت‌هاي سعيد حجاريان مشهور به تئوريسين جريان اصلاحات بود كه در گفت‌وگو با يك خبرگزاري پيرامون نظرش درباره امكان بروز تقلّب در نتايج انتخابات سال ۸۸ گفته بود:« به‌نظر من واقعه‌ای اتفاق افتاده است که اسم آن «تدلیس سیستماتیک» است. در توضیح تدلیس باید بگویم که مثلاً اگر شما سه سال در شهرداری به مردم پول بدهید، بعد هم چهار سال در دولت به مردم سیب‌زمینی و یارانه و پول یامفت بدهید و رأی بخرید، تدلیس سیستماتیک است. درست است؟»
حرف حجاريان البته به دو دليل درست نبود.

دليل اول آنكه دعواي سال ۸۸ بر سر وجود يا عدم چيزي به نام «تقلّب» بود. و اگر اصلاح‌طلبان في‌الواقع منكر وجود آن و معتقد به وجود چيزي مثل «تدليس سيستماتيك» (كلاهبرداري ساختاري)! بوده‌اند پس چرا همين مسئله را در سال ۸۸ به افكار عمومي نگفتند؟!

و دليل دوم آنكه سيب زميني دادن و يارانه دادن دولت احمدي نژاد (فرض بر صحت) اگر عملي براي رأي آوردن است؛ پس لابد اعمالي مثل جلوگيري از اعمال طرح لازم هدفمندي يارانه‌ها در دولت اصلاحات نيز كه به نوعي مانع از افزايش اصولي قيمت برخي كالاها در كشور مي‌شد نيز تدلّسي به مراتب بدتر و كثيف‌تر از دادن سيب‌زميني بود!

اما از اين احتجاج‌ها كه بگذريم؛ سخن حجاريان يك معناي بزرگ با خود داشت و آن اينكه اصلاح‌طلبان عليرغم اينكه در سال ۸۸ به مردم درباره تقلب دروغ گفتند اما هم‌اكنون صريحاً اذعان دارند كه به وجود چيزي به نام تقلّب تأثيرگذار در انتخابات سال ۸۸ معتقد نبوده‌اند.

جالب آنكه پس از همين صحبت‌هاي حجاريان بود كه محمدرضا خاتمي، برادر محمد خاتمي به صحنه آمد و در اظهار نظري مضحك از اين گفت كه تدلیس بدتر از تقلب است!
اما در واقع او هم حاضر نشد به اين سؤال پاسخ بدهد كه اگر اصلاح‌طلبان واقعاً معتقد بوده‌اند تقلبي در كار نبوده و هرچه بوده تدليس و تدلّس بوده است پس چرا همين واقعيت را در سال ۸۸ به افكار عمومي نگفتند تا اين همه هزينه به مردم، بيت‌المال و امنيت كشور تحميل نشود؟!

ما نبوديم كه گفتيم: «نه غزه نه لبنان»

اعتراف بعدي اصلاح‌طلبان كه منشأ جنجال‌ها و البته تعجب فراواني هم شد؛ اظهار نظري بود كه سيدهادي خامنه‌اي، از چهره‌هاي اصلاح‌طلب درباره شعار معروف فتنه‌گران در سال ۸۸ يعني «نه غزه نه لبنان...» بر زبان راند.

او در يك مراسم سخنراني در ماه رمضان گذشته در اين‌باره گفته بود: ‌عده‌ای گفتند فلان جریان وابسته به اصلاحات شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» سر داده است. این یک دروغ شاخدار است زیرا هیچ‌کس از وابستگان به اصلاحات و کسانی که به مردم و انقلاب ایمان دارند، چنین عقیده‌ای ندارند.

اين صحبت خامنه‌اي نيز اگرچه يك اعتراف بزرگ نسبت به يكي از اصلي‌ترين شعارهاي فتنه‌گران در سال ۸۸ بود اما ادامه آن مبني بر اينكه هيچ‌كس از اصلاح‌طلبان به اين شعار اعتقادي ندارد چندان درست به نظر نمي‌رسيد.

زيرا همه مي‌دانند تنها جريان داخلي كه با ايما و اشاره و حتي گاهي صريحاً مخالف سياست‌هاي نظام اسلامي در حمايت از حزب‌الله، حمايت تسليحاتي از حماس در فلسطين و حمايت از محور مقاومت در منطقه است؛ اصلاح‌طلبان هستند!

جرياني كه مسئله «صدور انقلاب» را صرفاً منحصر به تسخير قلوب! مي‌داند و بر همين اساس نه تنها در سال ۸۸ علناً نشان داد انتقادات جدي نسبت به جمهوري اسلامي ايران در بحث حمايت از غزه و حزب‌الله دارد بلكه در ماجراي سوريه نيز صريحاً از سياست‌هاي ايران و حزب‌الله در قبال حضور تسليحاتي و نظامي در سوريه انتقاد كرد و خواستار تمام شدن آن بود.

خاتمي ۵ سال پس از ۸۸: مدافع نظام هستيم و برانداز نيستيم!

اعتراف پرجنجال بعدي كه البته در روزهاي اخير هم بيان شد، جملاتي بود كه محمد خاتمي، رئيس دولت اصلاحات در ديدار با اعضاي چند تشكل دانشجويي پيرامون مخالفت اصلاح‌طلبان با براندازي و مدافع بودن اصلاح‌طلبان نسبت به نظام اسلامي! مطرح كرد.

او در بخشي از اين ديدار گفته بود:‌«اصلاح‌طلبان بارها گفته‌اند با براندازی و براندازان مخالفند. براندازان جایی در میان جامعه ندارند. ما این کشور و نظام و پیشرفت آن را می‌خواهیم و همه در چارچوب این قانون اساسی حرکت می‌کنیم. ممکن است نقد به قانون اساسی هم مطرح باشد اما مبنای حرکت در جامعه قانون اساسی است و قانون اساسی ظرف یکبار مصرف نیست که دور بیندازیم»

خاتمي همچنين گفته بود:‌«این ما هستیم که مدافع نظام هستیم؛ ما مدافع ارزش‌های نظام و مدافع حرکت در چارچوب قانون اساسی هستیم»

صحبت‌هاي خاتمي اگرچه كادوپيچي قشنگي دارد و در ظاهر هم بايد در مانيفست تمام طيف‌هاي سياسي حاضر در ايران بعنوان يك عنصر مؤكد آن را يافت اما اين حرف‌ها وقتي به سابقه اصلاح‌طلبان بويژه در دو فتنه سال ۷۸ و سال ۸۸ توجه شود، خبر از يك تناقض آشكار مي‌دهد.

تناقضي آشكار كه هرگز نمي‌تواند مدعاي مخالفت با براندازي و دفاع از نظام را با ادعاي تقلب در سال ۸۸، فراخواندن اغتشاشگران به مقاومت، تأكيد بر عذرخواهي نظام از فتنه‌گران و طرح علي‌الدوام ضرورت آزادي سران فتنه از حصر! جمع كند.

اين در حالي است كه يكي بارزترين عرصه‌هايي كه در سال ۸۸ توسط اصلاح‌طلبان و اغتشاشگران مورد هجوم و خدشه قرار گرفت و نسبت به آن بي‌اعتنايي شد نيز قانون اساسي و اصول مصرّح آن بود.

و جالب آنكه در تمام اين قضايا، ردّ پاي شخص محمد خاتمي بعنوان ليدر جريان اصلاحات ديده مي‌شود.

پورنجاتي: خشونت‌هاي سال ۸۸ ربطي به اصلاح‌طلبان نداشت!

احمد پورنجاتي، از فعالان اصلاح‌طلب نيز چند وقت قبل در حاشيه يك مراسم ختم، بُعد ديگري از حضور و نقش اصلاح‌طلبان در فتنه سال ۸۸ را منكر شد و با گفتاري كه بيشتر به يك عذرخواهي فتنه‌گرانه شبيه بود تا به يك عذرخواهي واقعي، درباره اغتشاشات سال ۸۸ و نقش اصلاح‌طلبان گفت: « کدام اصلاح‌طلبی رفته و سنگ به شیشه زده است... بسیاری از آنها (اصلاح‌طلبان) اصلاً حضور نداشته‌اند. خشونت بوده است ولی این خشونت توسط جریانی بوده (نه اصلاح‌طلبان)»!

به گزارش يالثارات، صحبت‌هاي پورنجاتي از اين حيث كه اصل ماجراي اغتشاش و حضور خياباني براي اعتراض را نفي و انكار كرد بسيار محل توجه بود اما اتفاق بد و عذرخواهي غير واقعي آن بود كه وي نقش اصلاح‌طلبان را در اين اعتراضات و اغتشاشات منكر شد.

في‌الواقع همه مي‌دانستند كه جداي از آنكه تني چند از اصلاح‌طلبان مبرّز در اعتراضات خياباني سال ۸۸ نيز حضور داشتند؛ بحث تشويق و تشجيعي كه آنها نسبت به حضور اغتشاشگران و معترضين در كف خيابان‌ها بعمل آوردند، امري غير قابل انكار است.

وانگهي در برخي زيارات ديني ما و از جمله در زيارت حضرت عباس(ع) اين فراز وجود دارد كه «قتل الله امة قتلکم بالایدی و الاَلسُن» (خدا بکشد امتی که کشتند شما را با دست‌ها و زبان‌هایشان)

و صد البته پورنجاتي به اين سؤال پاسخ نداد كه آيا در ادامه انكار مطلوب اغتشاش و اعتراض خياباني آيا منكر نقش مبرهن «تشويق و سكوت اصلاح‌طلبان در اغتشاشات سال ۸۸» نيز هست يا خير؟!

مرعشي: اگر اشتباه كرده‌ايم بايد اعتراف كنيم

جرياني كه فتنه سال ۸۸ در دامان آن شكل گرفته است، اگر ۵ سال بعد از گزينه عذرخواهي و ضرورت حذف بدبيني‌هاي نظام سخن بگويد؛ اين امر چه معنايي مي‌تواند داشته باشد؟!

صد البته هر ذهن عاقلي بوي عذرخواهي را از اين رفتار استشمام مي‌كند اما مناقشه آنجاست كه اين عذرخواهي نبايد مزوّرانه و از سر فتنه‌گري به نظر برسد بلكه بايد به‌گونه‌اي باشد كه برخي اتفاقات قابل اصلاح را ترميم كند و واقع‌گرايي و اِنابه آن قابل مشاهده باشد.

حسين مرعشي، چهره مبرّز ديگري از ميان اصلاح‌طلبان بود كه ۵ سال پس از وقوع فتنه به صحنه آمد و از «عذرخواهي» گفت.

مرعشي اخيراً در اين زمينه به يك خبرگزاري اظهار كرده بود:‌ « باید پاسخگوی افکار عمومی باشیم. اگر جایی هم اشتباه کردیم، بگوییم که اشتباه کردیم... در زندگی سیاسی ما چند بار این اتفاق پیش آمده که بابت اشتباهات‌مان عذر خواهی کردیم. حضرت امام (ره) رهبری بود که برای مردم در هاله‌ای از تقدس قرار داشت اما ایشان نیز اشتباه‌شان را می پذیرفتند و با مردم صحبت می‌کردند... فتنه‌آقای احمدی‌نژاد، ایجاد نوعی نقار بین احزاب اصلاح‌طلب و مسئولان ارشد نظام بود! ما تجربه انتخابات ۹۲ را داریم که اگر دغدغه‌های رهبری را مدنظر قرار بدهیم در همان محدوده‌ای که نظام اجازه داده به رفع آثار فتنه کمک خواهیم کرد و آن جدایی‌هایی که آقای احمدی‌نژاد ایجاد کرده از بین می‌رود»

به گزارش يالثارات، مرعشي اگرچه سعي كرده است در صحبت‌هاي خود و در سخني كم دليل و پر ضعف، حرف «علي مطهري»، از نمايندگان مجلس مبني بر اينكه احمدي نژاد هم در فتنه دخيل بوده است را تكرار كند! اما پر واضح است كه جان كلام او تأكيد بر عذرخواهي از حوادثي است كه اصلاح‌طلبان عامدانه در سال ۸۸ صورت دادند.
او همچنين در اين صحبت صريحاً اشاره مي‌كند كه به مفهومي به نام «فتنه» اذعان دارد و طرفدار اين تئوري است كه اصلاح‌طلبان بايد در رفع آثار اين فتنه و فتنه‌گري‌ها بكوشند.

به اميد فرارسيدن عذرخواهي واقعي

تمام صحبت‌هاي اشاره شده در بالا، پس از فتنه سال ۸۸ و توسط افرادي از طيف اصلاح‌طلب بيان شده‌اند كه همگي آزاد بوده‌اند.

در بيان اين صحبت‌ها نه خبري از اعتراف هست نه از دادگاه و نه از هيچ چيز ديگري.
اصلاح‌طلبان مذكور، اين صحبت‌ها را آزادانه مطرح كرده‌اند و معناي اين صحبت‌ها نيز اگرچه همچنان از مفهوم «عذرخواهي واقعي» دور و به «عذرخواهي مزوّرانه» نزديك‌تر است اما خبر از بروز يك روشن‌بيني در ميان اصلاح‌طلبان و آنهم در آستانه فرارسيدن «يوم‌الله ۹ دي» مي‌دهد.

روز بزرگي كه به مدد بر زمين ريخته شدن خون پاك عددي از مردم، نيروهاي امنيتي كشور و بسيجيان براي دفاع از نظام در مقابله يك فتنه خانمان‌برانداز فرا رسيد و فتنه و فتنه‌گري را زدود.

اما اين حركت عظيم مردم ايران، نافي ضرورت عذرخواهي واقعي اصلاح‌طلبان از آنچه كه در سال ۸۸ كردند، نيست.

عذرخواهي واقعي و قابل قبولي كه اگرچه معناي آن بوضوح در صحبت‌هاي بالا قابل لمس است اما هنوز پخته نشده و به جايي نرسيده است كه به مصداق آيه ۱۶۰ سوره بقره نزديك باشد.

آيه‌اي پر معنا كه خداوند حكيم در آن مي‌فرمايد: «مگر آنها كه توبه و بازگشت كردند و اعمال بد خود را با اعمال نيك اصلاح نمودند و آنچه را كتمان كرده بودند آشكار ساختند... توبه آنها را مي‌پذيرم كه من توبه‌پذير و مهربانم»

به گزارش يالثارات، آيت‌الله موحدي كرماني، امام جمعه موقت تهران در بخشي از خطبه‌هاي اخير نماز جمعه تهران درباره بحث عذرخواهي و توبه گفت: «به سران داخلی فتنه هم می‌گویم که به مردم، کشور و رهبری ظلم کردید؛ اگر اعتراف به ظلم خود کردید، مردم نجیب‌اند و رهبر آقاست و عذر شما را می‌پذیرد»...